Geef maar aan mij.

Je hoofdpijn, je zorgen, je schreeuw.

Geef maar aan mij.

Je onrust, je tranen, je venijn.

Geef maar aan mij.

Ik was het schoon, laat het dobberen tot het blij wordt of breng het naar de donkere diepte waar het hoort.

Geef maar aan mij, zei Zee.