Wat heb je daar?

Waar?

Nou, daar achter je rug?

Ik kijk achterom, het is kleine Angst.

Oh die hoort bij mij.

 

Nou echt blij kijkt hij niet.

Dat komt omdat hij al een tijdje alleen is, de anderen ben ik kwijtgeraakt.

Wordt het niet eens tijd dat je dit laatste deeltje overwint? Bestrijdt? Verwijderd?

 

Kleine Angst stapt dichter naar mij toe.

Zijn hand grijpt de mijne en stoerder dan hij zich voelt probeert hij zich groot te maken.

 

Je hoeft niet al je angsten te overwinnen, antwoord ik 

en knijp geruststellend in kleine Angst zijn hand. Dit restje Angst hoort nu eenmaal bij mij.

 

Samen met kleine Angst loop ik verder,

zonder de 'Wat zal ze nu van mij denken'-Angst.

Die Angst had ik wel overwonnen.

 

Annemiek van Duin